René Roelofsen

Reisverslag van onze rondreis Enjoy the West, USA 2008

 

Dag 1 en 2, San Francisco.

De vlucht naar San Francisco bedraagt zo'n  11 1/2 uur.
De vliegroute ging via: IJsland, Groenland, Canada naar Amerika. Boven IJsland en Groenland keken we ons ogen uit, wat een pracht aan gletsjers, besneeuwde bergen en ijsvlaktes, ook dreven er enorme ijsschotsen in de zee. Bij de douane moesten er vingerafdrukken en een foto van je gemaakt worden, gelukkig we mochten er in. Via een mono rail werden we bij het autoverhuurbedrijf afgezet, de beloofde Trail Blazer bleek een gelijkwaardige Toyota Highlander te zijn, ook een 4WD en zo'n benzine slurpende V6. Na de TomTom te hebben ingesteld op ons hotel op weg naar San Francisco Stad.

 

Het rijden is goed te doen, niet druk en brede wegen. Gelukkig bracht de TomTom ons feilloos voor de deur van Holliday Inn Express. Er zit een parkeergarage onder, maar je moet de sleutels afgeven want hij wordt voor je weggebracht en gehaald, echt iets voor mij. Het is een net hotel met een ruime kamer en wij krijgen hier zowaar ontbijt. Ondanks dat we best moe zijn hebben we toch maar even de buurt verkend. We zitten op loopafstand van Fishermanns Warf en Pier 39, de plek waar ook de zeeleeuwen zitten. Er staat een koud windje maar goed daar blijf je wakker bij. Er zit maar een klein groepje zeeleeuwen de rest is al weg om jonge te werpen om later in het jaar weer terug te keren. Het is wel raar om deze beesten op steigers te zien in de haven, geeft aan de ene kan het gevoel dat ze in een Zoo zitten het tegendeel is waar ze hebben gewoon een deel van de haven gekaapt. Tijdens het terug lopen naar het hotel zien we de eerste wolkenkrabbers aan de horizon, dat beloofd morgen wat. De volgende morgen na de breefing van onze lokale hostes, waarbij we zelfs een helikoptervlucht boven Grand Canyon hebben geboekt, genoten van een heerlijk ontbijt. Vervolgens de stad verkend, met de Cable Car (een tram welke voortgetrokken wordt door kabels onder het wegdek) naar de andere kant van de stad. Wat gaaf zeg half hangend uit de Cable Car foto's schieten en daar de stad op meer dan 40 heuvels is gebouwd moesten we ons vaak schrap zetten bij de diverse afdalingen. Aan de andere kant aangekomen eerst shoppen, veel leuke winkels maar ook een exclusief shoppingcenter, zelfs hier is het nog veel goedkoper dan in Nederland. Daarna tussen de wolkenkrabbers naar de haven van San Francisco gelopen. Wat voel je je dan klein zeg tussen als die gebouwen. SF is echt mooi en we zijn allen onder de indruk. Terug bij Fishermanns Warf, op aanraden van Pa Roelofsen, een uitgeholde Italiaanse-bol met visragout gegeten, hij was echt lekker.

 

Daarna nogmaals even genoten van de zeeleeuwen.'s-Middags met de auto op zoek naar de beroemde Golden Gate Bridge, gelukkig op het moment dat wij er zijn is de bewolking vrijwel geheel opgetrokken en leuke foto's kunnen maken. Vanavond mexicaans gegeten en een laatste wandeling door de stad gemaakt want morgen vertrekken we naar onze volgende locatie.

 

Dag 3 en 4, Monterey.

Op tijd opgestaan en na een stevig ontbijt en dan op pad naar Monterey. Vandaag eerste lange afstand gereden en dan kom je er achter dat het verkeer iets anders werkt dan bij ons, rechts inhalen doen ze hier niet moeilijk over en rechts afslaan door rood licht mag ook als het verkeer het toelaat. Tegen twaalf uur arriveren wij bij de Travelodge, ons nieuwe verblijf voor de komende twee nachten, iets eenvoudiger dan het hotel in SF. Eerst maar eens inkopen doen bij een Mall in de buurt, de supermarkt is er een voor groene sokken, alles biologisch, en ze hebben niet eens Coca Cola, niets voor ons dus. Wel is het een imposant geheel wat een winkels en de ene SUV nog groter dan de andere. Op de terugweg naar de lodge bij de buurtshopper cola gehaald. Even heerlijk gezwommen in de pool welke heerlijk verwarmd was. Aan het eind van de middag de 17 Miles Drive gereden, deze weg kronkelt door een bosrijk gebied waar enorme kasten van huizen staan en drie golfbanen liggen oa. Pebbles Beach. Verder heb je schitterende uitkijkpunten over de Stille Oceaan waar wij jammer genoeg niet van mogen genieten omdat er plotseling bewolking op komt zetten. Wel heel veel beestjes gezien en diverse kunnen fotograferen. We zagen o.a. : De bruine pelikaan, wulpen, grutto's, aalscholvers, zeeleeuwen, zeehonden, zee-otter, een strandeekhoorn en herten, geweldig en dat in een paar uurtjes. Dan is het jammer dat je rond reist want dit is echt een plekje waar je met wat meer tijd hele mooie foto's kunt scoren. 's-Avonds maar eens echt Amerikaans wezen Burger Kingen vet maar lekker.

Dag 4 begonnen met een typisch Amerikaans ontbijt, warme wafels en kaneel-bagels, eenvoudig maar lekker. Daarna een stadje in de buurt bezocht te weten Carmel , dit dorpje ligt tegen de kust aan en bestaat grotendeels uit Hans & Grietje huizen. De meeste winkeltjes doen wat in de kunsthandel. Verder vandaag een beetje rustig aan gedaan, wat lezen, zwemmen of foto's uitzoeken. Aan het eind van de middag nogmaals op aller verzoek de 17 Miles Drive gereden, het we er speelt nog steeds niet helemaal mee maar we hebben weer genoten. We ontdekten zelfs een groep van wel 7 zee-otters en hebben we nog even afscheid genomen van de groep zeehonden, want jawel morgen gaan we weer verder.

 

Dag 5, San Simeon.

Na het ontbijt even tanken, wat je hier voor je lol doet $ 0,75 p/ltr, op weg naar Big Sur de fraaie kustweg van noord naar zuid. Helaas is het erg bewolkt dus de beloofde vergezichten blijven uit. Wel stuiten we op een groep kalkoengieren welke ik mooi heb kunnen vastleggen.

Onderweg bij een wegrestaurant koffie en ijs voor de meiden gekocht, "small", en ja hoor een beker koffie voor de hele dag en een ijsje waar je met z'n vieren van kunt eten. Even verder op begint het gelukkig wat lichter te worden en zien we bij een aangekondigd uitkijkpunt een drukte van jawelste. Wat zou daar aan de hand zijn, al gauw werd het duidelijk een strand vol zee-olifanten. Wauw wat een belevenis we kunnen ze tot op zo'n 10 meter benaderen. Je zult wel begrijpen dat de Gigabytes je om de oren vlogen, ik heb denk ik wel zo'n 300 foto's van deze beesten gemaakt dat wordt straks thuis weer avonden uitzoeken. Zo'n 10 miles verder gaan we naar Hearst Castle, dit is het landhuis en domein van een van de eerste media-magnaten van deze wereld. Wat een luxe en weelde. Nu nog een paar miles en we zijn op ons overnachting adres, een prachtig verzorgde lodge compleet met pool en spa, dus even heerlijk bijkomen van deze dag.

 

Dag 6 en 7, Santa Barbara.

Verkassen naar Santa Barbara, Eindelijk mooi weer, een goed hotel, een lekker zwembad en een goed boek, dus: Verder niets, helemaal niets! De 7e dag al weer wat dus betekent dat we er een week op hebben zitten, een week vol met onvergetelijke herinneringen. Naar het strand van Santa Barbara geweest, heel veel strand en weinig mensen het grappige is dat iedereen toch een beetje bij elkaar zit, we blijven toch echt kudde dieren. Op het strand is tevens een vogel poel en laat ik nou net mijn fototas hebben meegenomen. Dus mooie platen gemaakt van pelikanen en wulpen die ik al tijgerend door het zand op zo'n 10-15 meter mocht benaderen. Vanaf het balkon op 2 meter nog de kolibri kunnen scoren dus mijn dag kan weer niet stuk. Al met al weer een heerlijke dag die we nu met het avondeten gaan afsluiten en ons opmaken voor Los Angeles.

 

 

Dag 8 en 9, Santa Monica.

 Vandaag op pad naar LA, we kiezen er voor om de kust route "Pacific Road 1" te rijden omdat je dan langs de bekende badplaatsen komt waaronder Malibu, hoe dichter we bij LA komen hoe drukker het wordt dan is het maar niets dat je ook rechts mag inhalen want de auto's lijken van alle kanten te komen en onze TomTom is nu ook al de weg kwijt :-( . Uiteindelijk ons hotel gevonden en komen op de kamer even bij. We overleggen of we een stadstour gaan doen of dat we ons toch in deze hectische stad wagen. We kiezen voor het laatste, stellen TomTom in op een uitkijkpunt over de stad en gaan op pad, uiteindelijk valt het best wel mee alleen het is hier zo druk dat we meer dan een uur nodig hebben om aan de andere kant te geraken. Het uitkijkpunt Griffith Observery is wel mooi, we kijken over Beverly Hills, Hollywood en LA uit en zien tevens de bekende letters "Hollywood" op de berg staan. Daarna een stukje Walk off Fame gedaan maar buiten dat al die sterren tegels wel grappig zijn vinden we Hollywood Boulevard maar een zooitje. Langzaam weer een beetje richting ons hotel en komen bij Rodeo Drive, dit is de PC Hoofd van Beverly Hills, alle merken zijn aanwezig en uiteraard de limo's en Rolls Royce's ontbreken hier niet geweldig.

Daar we gisteren Metro bordjes waren tegen gekomen en van die flitsende metro-bussen voorbij zagen schieten besloten we vandaag met dit vervoer Down Town LA te gaan bekijken. Dat dit vervoer sneller zou gaan dan de auto viel vies tegen we hadden zo'n 1,5 uur nodig om in de buurt van het centrum te komen. Nu stonden we nog pas op het centraal station en konden met dezelfde dagkaart met de ondergrondse echt naar het centrum. Boven de grond torende de wolkenkrabbers weer om je heen. Echt leuke winkels zijn hier niet, mits je geen sieraden nodig hebt tenminste want je hebt me daar toch een winkelgebied met Jewelery Stores, voor elke winkel een gewapende bewaker dus zullen ze wel dure spullen verkopen. Al zoekende kwamen we ook nog in een grote overdekte markt terecht heel bizar, allemaal kraampjes met groente en fruit en tientallen eet-tentjes en dat gewoon binnen. We besluiten met de ondergrondse zo dicht mogelijk weer richting ons hotel te komen zodat we niet weer zo'n lange tijd in de metro-bus hoeven te zitten. Daarna nog twee stukken met de bus echter bij de laatste hebben wij 3 kwartier staan wachten terwijl hij een 10 min. rooster had, vette pech dus. Uitgeput komen we bij ons hotel en frissen ons nog een beetje op om daarna nog wat te gaan eten in Santa Monica, hier bevinden zich tevens wat winkels waaronder een Apple Store (van de computers en I-pod's) je kijkt je ogen hier uit, daar kan de winkel uit de Langestraat 3x ronddraaien en alles een stuk voordeliger. Al met al een enerverende dag, waarbij wij de conclusie trekken dat we toch meer van San Francisco houden. Op naar het binnenland, we zijn benieuwd wat ons daar te wachten staat.

Dag 10, Palm Springs.

 Na een stevig ontbijtje stappen we in de auto om ons richting Palm Springs te begeven. We wijken iets af van de aangegeven route daar deze namelijk het 1e stuk weer door de stad gaat, daar hebben we nu genoeg stil gestaan dus gaan we buiten om via een snelweg en pikken later de route weer op. Langzaam gaat de bewoonde wereld over in een bergachtig landschap, en wordt het ook rustiger op de weg, de stad dus nu echt achter ons gelaten.

Waar je nu om je heen kijkt alles is dor en zie je zandvlaktes, op een gegeven moment allemaal windmolens wel honderden, hier wordt heel wat groene stroom opgewekt. En dan opeens palmbomen en groene grasveldjes waar de sproeiers vrolijk boven ronddraaien, PALM SPRINGS. Door de hoofdstraat richting ons hotel zien we dat boven terrasjes water wordt verneveld ter verkoeling, zou het hier echt zo warm zijn? Tja wij hebben natuurlijk de airco aan. Aangekomen bij het hotel stappen we uit en leunen direct tegen de warmte aan het zal zo'n 40 graden zijn, pfff. Uitpakken en zwemmen maar, maar de verkoelende duik blijft uit, dat water is ook warm wij verbazen ons eigenlijk over de aanwezige hot-tub. Ik krijg toch een beetje last van de warmte en trek me even terug in onze gekoelde kamer. Na een beetje te zijn bijgekomen moeten we toch nog wat inkopen doen voor onze reis van morgen, 450 km door deze hitte dus voldoende drinken inslaan. We hebben een piepschuim koelbox die we vullen met het drinken en ijsblokjes uit de machine van het hotel, dit werkt erg goed. De zon verdwijnt hier vroeg achter de berg maar afkoelen ho maar het blijft vannacht 30 graden. Na het avondeten nogmaals wezen zwemmen maar nu in het donker dus ook sterren tellen, wat romantisch.

 

Dag 11, Phoenix.

 Vandaag een lange rit voor de boeg dus vroeg op, we konden om 07.00 uur ontbijten echter door omstandigheden was dit niet gereed het werd ca. 08.00 uur jammer we wilden gezien de warmte vroeg vertrekken. Uiteindelijk toch op pad, we draaiden de I-10 weer op, deze weg begon gisteren al in LA en vandaag rijden wij hier ook onze 430km op en hij gaat dan nog gewoon verder. Niet te geloven zo'n lange weg, je zult het asfalt hebben neergelegd of dat hek links en rechts van de weg hebben geplaatst, je moet er niet aan denken. De uitzichten zijn prachtig echter hebben we over deze afstand maar 3 rest area's waar het uitzicht net iets minder is, geen tijd voor foto's dus :-( . Tijdens de rit zeer veel cactussen gezien je merkt echt dat je in Arizona zit, het wilde westen, kon op een van onze stops toch nog een christusdoorn fotograferen. Gezien de lengte van de rit vandaag heeft Sigrid ook haar 1e kilometers gemaakt ze vond het wel gaaf in zo'n grote bak over de Highway. Jullie zullen begrijpen dat aangekomen bij ons hotel we het behoorlijk zat waren, het is ongemerkt toch zwaarder rijden in die hitte, ondanks de airco. We hebben heerlijk een paar uurtjes rond het zwembad gehangen, daarna vet wezen eten het is tenslotte zaterdag (patatdag).

  

Dag 12, Sedona.

 Op weg naar Sedona genieten we van prachtige vergezichten, van bergen en cactussen heel veel cactussen. We stoppen onderweg even en rijden een onverharde weg in om er wat foto's van te maken, wat een reuzen zitten erbij. Onderweg stoppen we bij een rotsformatie waar één van de eerste indianenwoningen (Montezuma castle) zitten ze klommen met ladders omhoog om zo in de boven woningen terecht te komen, toch wel knap en dat voor al zo'n 800 jaar geleden. Al snel daarop volgt de afrit Sedona en rijden daar naar toe via de Oak Creek Canyon, de eerste rode bergen tekenen zich af wat mooi zeg. Ze hebben hier allemaal namen zoals de Bell-rock en de Cathedral-rock en ja je kan het nog uit halen ook. We rijden hier nog wat in het rond want onze kamer is nog niet klaar. We gaan ook nog even naar een outlett store waar tevens Hilfigger een winkel heeft. Je zou bijna de koopziekte krijgen als of het voor niets is, ik koop 2 polo's en twee t-shirts voor zo'n $38 te gek! Voor het avondeten toch nog even naar de bergen om de zonsondergang te maken, het is stilmakend en kan me er niet los van maken, maar ja als de zon weg is houd alles op. Daarna nog even bij de lokale pizzeria wezen eten, het blijven soms rare lui die Amerikanen, ze gaan sluiten dus geven ze ons de pizza's buiten en in kartonnen dozen, we mogen wel gewoon op het terras blijven zitten en als we klaar zijn kunnen we de restjes of de dozen in de container gooien, grappig.

 

Dag 13 en 14, Grand Canyon.

 Met moeite konden we we weg komen uit Sedona, het was vanmorgen strak blauw en de rode bergen staken weer prachtig af. Op een parkeerplaats zagen we nog een kleine ratelslang liggen en vlogen er prachtige gele vlinders. In het dorpje nog even bij een foto winkel langs gegaan en heb voor de kenners de D700 al gezien, wat een beest van een camera $2129 maar heb me kunnen inhouden ;-) . Heb daar alleen een polarisatie-filter gekocht en hoop hier mee de de waas in de bergen en straks ook in de Grand Canyon onder controle te krijgen. Onderweg nog gestopt bij Slide Rock State Park, hier loopt een riviertje tussen de rode rotsen door, de meiden hebben zich in het koude water gewaagd Sigrid en ik hebben alleen bij onze voeten gelaten. Dit is wel een toeristen trekker, dus toen het druk werd gingen wij er vandoor. Door naar Grand Canyon, bij Flagstaff echt even de weg kwijt de TomTom wilde ons over de snelweg sturen terwijl wij binnen door wilden. Uiteindelijk toch de juiste route gevonden, de weg liep door een weer heel ander landschap, het deed ons aan Oostenrijk denken, alleen die weg, 60km rechtdoor, er lijkt geen einde aan te komen. Rond half drie komen we dan eindelijk bij ons hotel aan, keurig verzorgd en ligt op 2 mile van de canyon. Snel uitpakken wat we willen nog even de Grand Canyon zien. Daar aangekomen lopen we naar het eerste uitkijk punt. Kippenvel, even gewoon rondkijken, wat is dit mooi! Toen toch maar wat gaan fotograferen. Morgen gaan we om 05.00 uur op we willen allemaal de zonsopkomst meemaken, daarna willen we even lekker uitrusten bij de pool en dan 's-middags met de helikopter, ik moet er nog even niet aan denken mijn vorige ervaring met een helikopter was niet zo goed bevallen maar het zal wel loslopen. De volgende morgen 05.00 uur, de wekker gaat. oh wat vroeg maar het is voor een goed doel zullen we maar zeggen. We schieten allemaal wat aan en rijden van het hotel terrein, precies waar we de hoofdweg opdraaien staan we oog in oog met 3 grote herten, en als ik zeg groot dan bedoel ik groot, wauw helaas te weinig licht om ze te scoren maar dit aanzicht vergeten we ook niet snel. Aangekomen bij de ingang is één van de 6 kassa's open en worden we ondanks dit vroege tijdstip hartelijk verwelkomd alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Ik had gisteren al mijn plekje uitgezocht dus rijden daar heen, snel alles uitpakken en klaar zetten. Om 05.38 komt de zon over de rand en vult de Canyon zich met een warme gloed. Iedereen is stil er wordt niet gesproken, hooguit gefluisterd, het enige wat je hoort is het ratelen van de camera's. Dit is voor de meiden de eerste keer dat ze zonsopkomst meemaken en wat voor een zonsopkomst; "hier wil ik wel eerder mijn bed voor uit" is hun reactie. Verder de dag door heerlijk gerelaxt, beetje zwemmen, lezen en foto's van vanochtend uitzoeken. Maar de spanning begint toch voelbaar te worden de helikoptervlucht komt dichterbij en je wordt er steeds aan herinnerd daar de helikopters over het hotel vliegen. We vliegen om 17.20 en moeten daar een half uur van te voren zijn. Ik neem voor de zekerheid een reispilletje in, wil er alles aandoen om niet misselijk te worden. De luchthaven ligt op 5 min. daar aangekomen word je tijdens het inchecken gewogen dit in verband met de plaats toewijzing in de helikopter het is wel lekker als hij in balans is. Naomi mag naast de pilote zitten, wij zitten met 2 Amerikanen daar achter. De roters worden op toeren gebracht en daar gaan we. Eerst over een gigantisch bos tot we op het punt zijn gekomen waar de heli boven de Canyon mag. Oh Oh wat mooi, je valt van de ene verbazing in de andere en ik kan nauwelijks mijn emoties de baas. Van luchtziekte is totaal geen sprake, de pilote doet er alles aan om je te kunnen laten genieten. Dit is haast niet te vertellen je moet zelf minimaal op de rand van de Grand Canyon gestaan hebben om dit gevoel te kunnen begrijpen. Wat een natuur krachten zijn hier aan het werk geweest, doordat de Colorado er nog steeds doorheen stroomt, wordt de kloof steeds dieper (16cm per duizend jaar). Terug op het vliegveld heb ik echt een paar tranen weg moeten pinken, dit zullen we niet snel vergeten.

 

Dag 15, Monument Vally.

 Vandaag op pad naar Monument Valley, hierdoor moeten we weer het National park Grand Canyon in om dit via de oost exit te verlaten. We kunnen nog een keer genieten van spectaculaire uitzichten. Plots steken er een aantal herten over, we parkeren snel de auto en lopen voorzichtig op de groep af. We kunnen ze tot op zo'n 5-10 meter benaderen en goed fotograferen. Jammer genoeg stoppen er meer auto's en vliegen er allemaal mensen op ze af waardoor ze zich onrustig verspreiden. Maar goed we hebben ze op de plaat staan maar hadden hier nog wel even van willen genieten. Zoals gezegd verlaten we het park via de oost uitgang en direct verandert ook het landschap het wordt wat vlakker maar er loopt wel een kloof doorheen, waardoor de Little Colorado stroomt. We stoppen bij wat souvenirs kraampjes die langs de weg staan welke gerund worden door indianen. Het is verder een lange weg door pastel gekleurde woestijnen en rode rotsen. Aangekomen bij ons hotel mogen we nog niet inchecken dus eerst maar naar Monument Valley. Wie kent ze eigenlijk niet uit films of de foto's, maar het blijft apart om deze enorme rotsformaties aan de horizon te zien verrijzen. Het is prachtig, Naomi heeft uitgezocht dat we beter langs de hoofdweg kunnen blijven dan het park in te gaan en dat klopte vanaf de I-163 kan je ze heel goed zien en fotograferen. Nu nog even naar de supermarkt om de nodige versnaperingen voor morgen onderweg te kopen en ons natje en droogje voor op de hotelkamer. Tja daar hadden we toch een probleem, we zitten hier in het reservaat van de Navajo indianen en die houden er hun eigen wetgeving op na waaronder een algeheel alcohol verbod, dus geen bier en wijn. Zelfs voor de energie-drinks moet je 18 zijn niet te geloven. Nu ja een avondje op water of andere frisdrank is ook geen probleem.

 

Dag 16 en 17, Lake Powell.

 We hoeven vandaag niet zo ver te rijden, dat is ook wel eens lekker voor de verandering. Hoe dichter we bij Page komen hoe meer het ruige rode landschap wat groener wordt. In de buurt gekomen van Page zien we 3 grote schoorstenen, deze behoren tot de energiecentrale van de Navajo indianen, zij willen onafhankelijk zijn van big brother en dus zeker niet hun dure stroom kopen. Het is sowieso wel raar zo lang wij in hun reservaat zitten hebben onze mobieltjes geen bereik gehad en nu we in Page zitten wordt dat beter. Het alcohol verbod is niet meer van toepassing ;-) . We hebben Antelope Canyon bezocht, dit is een kloof tussen rode rotsen waar je doorheen loopt, op sommige plekken moet ik bukken. Dit natuurwonder wordt beheerd door de indianen en die slaan er wel een slaatje uit. Je moet eerst $6 pp. betalen voor de ingang en daar je er niet met je eigen auto naar toe mag (maar goed ook) dien je ook nog vervoer te regelen ‡ $25 pp. voor dit geld sta je eerst een uur in de brandende zon te wachten en word je dan met een uit de kluiten gewassen jeep die hoog op zijn poten staat naar de kloof gebracht. Dat was wel even stof happen.Daar aangekomen hebben we wel enorm genoten van dit kleuren spektakel, je loopt ca. 1 uur onder begeleiding van een gids door de kloof die het een en ander over het ontstaan verteld. Ik heb hier niet veel van meegekregen want was te druk met fotograferen. Er blijken ook speciale fototours te zijn echter deze zijn al volgeboekt, jammer want dan mocht je daar 2 uur vertoeven. Na deze tour de laatste paar miles naar ons hotel afgelegd, waar we veel te vroeg aankomen dus er nog niet in mogen. We vermaken ons wat met inkopen doen en even bij Lake Powell te gaan kijken of we daar morgen kunnen zwemmen of zo. Omdat we op deze locatie 2 dagen zitten, houden we vandaag een rustdag. We gaan eerst even wat winkeltjes bekijken. Daarna op zoek naar een strand of een andere manier om aan Lake Powell te komen om te zwemmen. We kwamen onderweg ook nog op een trailerhelling waar de Amerikanen hun bootjes te water kunnen laten, ook hier geldt de ene boot is weer groter en mooier dan de andere. Uiteindelijk een parkeerplaats gevonden en moeten nog ca. 3/4 mile lopen, dat is heel wat want de Amerikanen hebben in principe alles zo geregeld dat de met de auto zo dicht mogelijk overal bij kunnen komen. Het is behoorlijk warm zo'n 100 graden Fharenheit (38 graden Celcius), je brandt je voeten aan het zand, dus snel het water in. Nu is Lake Powell het 2 na grootste meer van Amerika (lengte zo'n 300 km de oeveromtrek zo'n 3000 km) dus vewacht je in koel water te stappen, maar niets is minder waar, het is zeer aangenaam. We gaan hier ook picknicken maar het is zo warm dat we een deel in het water consumeren. s'-Avonds wil ik nog wat met de zonsondergang bij het meer doen echter gooit de bewolking roet in het eten. Vandaag hebben we nog hele leuke konijntjes gezien, qua formaat een jonkie bij ons maar met langere oren en er liepen hier ook mooie hagedissen om het hotel.

 

Dag 18, Bryce Canyon.

 Vandaag doen we onze 3e staat aan en wel Utah. Het is een mooie reis, het landschap varieert van schitterende bergen en weilanden, je waant je in het wilde westen. Aangekomen bij onze lodge, vlak bij de ingang van Bryce Canyon, checken we snel in want we willen het park in. Net voor de ingang worden we al verrast door een aantal herten, dat belooft wat. En een stuk verder treffen we en pronghorn bok, wat een mooi beest zeg, hij staat te grazen tussen hoog gras dus krijg hem niet vrij maar even later staan er nog twee echter zo dicht bij dat ik alleen zijn kop kon maken. Genoeg over de dieren we kwamen hier natuurlijk voor de rode rotsen. We beginnen bij het inspiration point, wat een uitzicht zeg, je raakt niet uitgekeken. Doordat het nog al bewolkt is veranderen telkens de kleuren. We rijden zo alle viewpoints af maar komen er achter dat we bij de mooiste begonnen zijn. We zijn zo'n 4 uur in het park geweest dat zegt genoeg denk ik. 's-Avonds natuurlijk nog even de souvenirs winkels langs, geen dag is compleet zonder te shoppen is het motto van Sigrid en Heidi, het grappige is dat de winkels hier ook de western uitstraling hebben. Tijdens het eten kwamen we er achter dat het inmiddels een uur later is en dat we nu dus met jullie 8 uur tijdverschil hebben. Het bereik van de mobieltjes blijft zeer slecht.

 

Dag 19, Zion.

 Na het ontbijt op naar Zion National Park, het is niet zo'n lange rit. Een deel van de route is hetzelfde als gisteren. Het grappige is dat we door het park moeten omdat ons verblijf in Springdale ligt, wat aan de andere kant is gesitueerd. Zion Canyon had van mij ook Green Canyon mogen heten, ten opzichte van alle eerdere parken is het hier het groenst. Wat ook anders is, is dat je hier door het dal gaat, terwijl je bij de andere Canyon's langs de randen liep. Door het dal loopt de Virgen River en deze wordt omgeven door enorme steile wanden. Sinds 2000 mag je de Canyon niet meer met eigen vervoer in, dit is nu prima geregeld door shuttle-bussen, deze bussen rijden om de 7 minuten en doen ca. 8 haltes aan. Je kan er dus overal uit en als je uitgekeken bent stap je weer in de volgende shuttle. Dit park is ook echt voor wandelaars, vanaf elk stoppunt gaan diverse wandelroutes. Daar het behoorlijk warm is wagen wij ons er niet aan en maken alleen ter hoogte van de stopplaatsen wat foto's. In het grootste gedeelte van Amerika heerst een behoorlijke hitte golf met temperaturen tot wel 45 graden. Het advies wat hier gegeven wordt, doe rustig aan, drink veel water en zoek de aircondition ruimtes op. Wij merken er ook best wat van, de hitte in het park maakt ons allen loom en je hebt het gevoel dat je de 1/2 marathon hebt gelopen, wat ook wel weer bijzonder is want dat heb ik nog nooit gedaan. Aangekomen bij ons hotel, wacht ons een aangename verrassing, het is echt één van de mooiste hotels die we deze reis gehad hebben. Het ligt prachtig tussen de rode bergwanden en de stijl past gewoon bij zijn omgeving. Dit was onze laatste dag in de staat Utah, kort maar krachtig, met fraaie indrukken.

 

Dag 20 en 21, Vegas.

 Vandaag naar Las Vegas, we rijden door 3 staten, Utah, Arizona en Nevada. Nevada is onze 4e staat van deze reis. Het stuk door Arizona is zeer indrukwekkend, een 4 baansweg dwars door een gebergte waar je U tegen zegt, wat voel je je dan klein zeg. Daarna de dessert van Nevada zeker 50 km. woestijn geen afslag geen huis te zien zover je kan kijken. En dan opeens achter een heuvel toont zich Las Vegas, met in het midden de sky-line van de hotels en zover je kan kijken allemaal huizen. Aangekomen bij ons hotel Circus Circus stappen we in een mierennest, wat een gekte in die lobby, maar ja het hotel heeft dan ook zo'n 3000 kamers, een overdekt pretpark compleet met 8-baan, een theater en natuurlijk een casino. We konden wel inchecken maar de kamer was nog niet klaar, we besluiten met de auto de Strip af te rijden om zo even wat indrukken op te doen van deze gok wereld. Geweldig zeg, we zien bv. de Eifeltoren, de piramide van Luxor en de Gouden toren van Donald Trump, niets is te gek hier, je voelt je figurant in een van de vele tv series. Rond 15.00 uur krijgen we eindelijk de kamer ze vroeg "Do you like high" ,ik dacht nou dat is mooi voor het uitzicht toch? We kwamen terrecht op de bovenste (29e) etage, daar aangekomen inderdaad een mooi uitzicht maar wat nu, er beweegt hier van alles en ik krijg een raar gevoel in mijn maag. Ook Heidi kijkt mij verschrikt aan wat is dit nu, ik probeer de tekst op het kluisdeurtje te lezen maar er beweegt zich hier echt het een en ander. Dit is helemaal niks en we besluiten ons te laten omboeken. Heidi en ik terug naar de receptie met de mededeling dat ik misselijk wordt op deze hoogte. We krijgen een kamer op de 3e, de meneer van de receptie wil zelfs onze bagage wel laten verplaatsen maar dat durven we zelf nog wel. Na dan eindelijk gesetteld te zijn gaan we de stad in. We kopen een buskaart die 24 uur geldig is en laten ons naar het eind van de Strip brengen en we lopen langzaam via menige hotel-lobby's terug. In het Mirage Hotel is een gigantisch aquarium te zien en in de vijver van het Bellagio Hotel is om het kwartier een fontijnshow op muziek van oude legendes. Hier willen we in het donker nog even terug. Toch maar weer vet gegeten bij de MAC, we zijn tenslotte nog maar 2 dagen in de USA :-( . Later als het donker wordt is het overal een gekke huis van lichtjes en neonreclame, dus terug naar het waterorgel van het Bellagio. Het is inderdaad nog mooier nu alles verlicht is. Moe maar voldaan keren we met de bus naar het hotel terug, wat een dag! Tja, onze laatste dag van een zeer bijzondere reis. ALs je in Vegas bent moet je natuurlijk een gokje wagen, samen met Sigrid achter de eenarmige bandiet. Leuk hoor het saldo loopt even op maar daarna even hard weer terug, de meiden staan in de greenzone naar ons te kijken maar worden verzocht door te lopen, je moet echt 21 jaar zijn wil je hier mogen blijven staan. Er is ook een afdeling voor een ieder die dus jonger is dan 21, dit is veelal te vergelijken met de kermis attracties bij ons, de meiden wagen hier hun gokje en komen met een tas knuffeldieren thuis. Zijn bij een Outlet store geweest van allerlei merk-kleding. Het is hier echt goedkoop, maar we houden ons in. Terug in het hotel even om een hoekje gekeken in het overdekte pretpark. Dit is niet normaal, de achtbaan zoeft om je oren terwijl allerlei andere ziekmakende draaimolens hun ronde doen, hoe krijgen ze het allemaal in zo'n hal. 's-Avonds nog eenmaal de stad in om de laatste hotels te bekijken en te eten. The Palazzo is amazing. Ze hebben hier een klein Veneti‘ nagebouwd. De gondeliers varen de gondels door de vijver, binnen zijn er winkels (erg duur) en de plafonds zijn als echte lucht geschilderd, je waant je echt buiten. Nog de laatste foto's in het donker gemaakt en gaan nu pakken. We hebben al ingecheckt via internet en moeten morgen 2 uur van te voren op de luchthaven zijn, daar moeten we ook de auto nog inleveren dus willen op tijd weg.

 

< Prev		Next >